Neden Benden Uzaktasin?

.
Sen rüzgarla uzaklardan çıkıp gelsen diyorum
O mavi bakışınla ben masmavi bir sabaha uyansam
Her halin bir baÅŸka semt olsa içimdeki ÅŸehirde…
Her gün seni arıyorum
Niçin benden uzaktasın !

.
Sen rüzgarla uzaklardan çıkıp gelsen diyorum
O mavi bakışınla ben masmavi bir sabaha uyansam
Her halin bir baÅŸka semt olsa içimdeki ÅŸehirde…
Her gün seni arıyorum
Niçin benden uzaktasın !

.
Ruhum ne ondan önce vardı,
ne ondan ayrı bir sırrın kemâlidir,
ruhum onun,
o dışımdaki âlemin bende akseden hayâlidir.
Ve aslından en uzak
ve aslına en yakın hayâl
bana ışığı vuran yârimin cemâlidir…
Nazım Hikmet Ran
Beyhude gamlanma divane gönül
Cümle alemin rızkını veren vardır
Yaptığın hatayı görmüyor sanma
Kalpte gizli en derin sırları bilen vardır
Mal-ı emlakım var deyu güvenme
Arkam var deyu dayanma
Sırt üstü insanı yere varan vardır
Beyhude gamlanma divane gönül
Cümle alemin rızkını veren vardır
Derdime vakıf değil canan
Beni handan bilir
Hakkı vardır şad olanlar
Herkesi ÅŸadan bilir
Söylesem tesiri yok,
sussam gönül razı değil
Çektiğim alamı
bir ben birde Allah’ım bilir
 Fuzuli

.
Senin o güzel kalbini
çepeçevre sarmış suçluluklarımla
bir sabah güneşinde daha görmek
..
Her gün sana yeni sonsuzluklar yükleyerek yeniden
bağlanıp
hiçbir kıvılcımını örtemeyen
kırmızı perdelerın arkasına saklanmak
..
her bir sabahin ilk nefesinde
göğsümdeki ilaçsızlığın darplarını
suçsuz durgunluğuna yaslamak
..
hiçbir zaman içinde olmayan
olmayacak bir yanyana geliÅŸin
rastgelebilecek oltalarında zayi olmak
..
ve
..
belki’yle basladiÄŸin cümlelerin rotasında
her kelimeyi içime çekerek
isini soluÄŸumda saklamak
..
sana insafsızlık, bana acı, zamana inattan baska
nedir(?)
..
sırf parmaklarında yorulan üzüntülerin
sabaha karşı ovuşturduğum bunalişların
uyandığında hatırlayamadığın devrilişlerim için
dünyanın en güzelinin sen olduğuna inanman için
geleceğe gark olmus düşlerinde yok olmak için
sevginin çaresizliğni göstermek için
sadece senin için;
geceleri, kendimi
ve bildiğim tüm çiçekleri
aklına bırakıyorum
..
bu son olsun diye
bitsin artık diye
sen bir daha hiç üzülme diye
unutmak için değil
bu defa
unutulmak için gidiyorum..

.
Hala sen varmışsın gibi
İki yastıkla yatıyorum..Â
Kimseye söyleme gidişini,
ben söylemedim.
Elimde senin sipariÅŸin olmayan torbalarla geliyorum eve..
Ağlaya ağlaya öpüyorum yattığın yastığı yorganı
Sanki beni az önce yolcu etmişsin gibi çıkıyorum sokaklara..
Üst komşuya hava atarak, bi fiyaka bi görsen..
Ne garip bu insanlar!
Bütün mahalle,
hatta alttaki bakkal bile seni geçen kasım öldü sanıyor…
Ne garip bu insanlar!
Hala her sabah bana selam veriliyor..
Â
Sanki yaşıyormuşum gibi..
Ceyhun Yılmaz
yazinin devamini okumak icin »